{"id":797,"date":"2020-11-05T16:15:36","date_gmt":"2020-11-05T16:15:36","guid":{"rendered":"http:\/\/buracadasgrellas.es\/historia\/?p=797"},"modified":"2024-09-06T08:53:47","modified_gmt":"2024-09-06T08:53:47","slug":"manuel-cela-macia-paseado-desde-parada-a-teixeira-o-16-de-outubre-do-1936","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/buracadasgrellas.es\/historia\/?p=797","title":{"rendered":"MANUEL CELA MAC\u00cdA ‘paseado’ DESDE PARADA A TEIXEIRA .O 16 de Outubre do 1936"},"content":{"rendered":"\n

Na memoria do asasinato dun veci\u00f1o da aldea de Parada, Manuel Cela Mac\u00eda<\/strong>, paseado por uns falanxistas \u00f3s 21 anos , o d\u00eda 16 de Outubro de 1936. Manoel de Ribadaira, que as\u00ed se chamaba a casa de Parada  na que  nacera , tocaba o clarinete e era un home moi aposto, \u00f3 que os asasinos lle ti\u00f1an envexa . Manoel, estaba marcado desde que o viron nun mitin de Acci\u00f3n Rrepublicana en Seoane, durante o cal, algu\u00e9n lle pegou un tiro a un dos candidatos mentres intervi\u00f1a. Manoel, levaba un brazalete do partido (daquela non hab\u00eda pegatas), e axudou a trasladar o ferido nunha escada ata Quiroga. Parece que foi a s\u00faa participaci\u00f3n no mitin portando o brazalete e o auxilio ao ferido, o que precipitou as iras da Extrema Dereita Courel\u00e1, que dende aquela non descansaron ata que conseguiron a \u201cocasi\u00f3n\u201d. Foi durante a Guerra, e mentres desfrutaba dun permiso en Parada, cando os desalmados o foron buscar \u00e1 casa de noite. Os falanxistas estaban liberados de acudir ao Frente, e adic\u00e1banse a percorrer o Courel, matando, roubando, acosando, ….. mentras os mozos e os casados de ata trinta e pico estaban na contenda.<\/p>\n\n\n\n

Vi\u00f1a de permiso do fronte,  e os veci\u00f1os  avis\u00e1rono dic\u00edndolle que se lle picaban \u00e1 porta, non deixase o mosquet\u00f3n moi lonxe. Advertencia , \u00e1 cal non fixo caso. Logo pasou o que o poeta desta mesma aldea, recolle nun poema.<\/p>\n\n\n\n

Novoneyra escribiu<\/strong> iste poema intitulado \u00abRomance de Manoel de Ribadaira<\/strong>\u00ab:<\/p>\n\n\n\n

\n

A Federico Garc\u00eda POR toda a Serra homes galgando de noite petan MANOEL CELA chamaron MANOEL DE RIBADAIRA pros do lado r\u00edpanllo \u00f3s pais d\u00b4entr\u00b4os brazos e din que din que baixaron d\u00b4a cabalo d\u00b4il polo REAL abaixo din que lle promet\u00eda a escopeta dos ca\u00f1os i a cadeli\u00f1a nova qu\u00b4il ti\u00f1a insinado e que non volver\u00eda aprovecer en anos que lle xancen un dedo pra levarllo en proba \u00f3s que mandaron matalo pasaron SAVANE e MEIRAOS de largo poucos o viron todos se ciaron a avistar TEIXEIRA fixeron alto xunto a cova grande escolleron campo volteou no aire o primeiro disparo houbo logo un segundo un terceiro e un carto guind\u00e1rono \u00f3 fondo sin rematalo botaron tras d\u00b4il seixos e lanchos algo viron e ouviron pastores do gado e trougo recado a probe co saco foi o concello de PARADA sacalo tuveron que p\u00f3r dous liames atados preso da cintura baixa seu pai imbaixo atao con fibelas e lazos cruzados soben a MANOEL morto logo \u00f3 pai de anos p\u00f3rtano en andas polo monte lampo atarvesan lugares por un foco despanto marcados pasos apelotonados o que foi a p\u00e9 \u00e9 en andas tornado hastra SAVANE e tral\u00b4o adro volta REAL arriba concello calado todos co mesmo silencio cargados a PARADA chegan estase agardando didiante da casa o pobo acircado eil\u00ed vin eu nino de seis anos da mai i as irm\u00e1s o pranto m\u00e1is alto ata que unha a unha se foron esmaiando din que eran catro os que o pasearon que todos iles morreron arrabeados catro eran son nomes que calo comprense niste corenta contados 1976.<\/p>\n\n\n\n

\n