A SIDERURXIA NO COUREL ( sec. XVI-XIX )

As ferrerías do noroeste localízanse na confluencia das provincias de Lugo, Ourense, León e Asturias, ao redor da serra dos Ancares e os montes do Caurel, e os ríos que descenden desas montañas como afuentes do Sil, Navia e Eo, no que se coñece como macizo astur-occidental-leonés. Esta xeografía siderúrxica conforma un espazo xeográfico de trazos geomorfológicos e climáticos moi semellantes. Toda ela, con pequenas excepcións a oriente e occidente, sitúase na zona xeolóxica coñecida como Asturoccidental-Leonesa, que é unha das partes do vello macizo Hespérico, encadrada entre a zona Centro Ibérica (Galicia occidental) e a zona Cantábrica (Asturias oriental e Cantabria). O seu límite oriental é o antiforme de Narcea, en Asturias; e o occidental o antiforme do Ollo de Sapo, na provincia de Lugo. Fóra deste ámbito quedan algunhas ferrerías do oriente asturiano que se localizan na vertente setentrional da cordilleira Cantábrica, nos Picos de Europa, zona calcaria de ríos curtos pero caudalosos e impetuosos.

Deixamos un tese sobre a siderurxia no Courel. Extracto que fala das do Courel:

UNIVERSIDAD DE LEÓN
DEPARTAMENTO DE HISTORIA
TESIS DOCTORAL
LA SIDERURGIA TRADICIONAL
EN EL NOROESTE DE ESPAÑA
(SIGLOS XVI -XIX)
JOSÉ A. BALBOA DE PAZ

INFORMANTE: Xesús A. Parada